Στην Επισκοπή Ηρακλείου, το Σπίτι της Χειροποίητης Κρήτης ετοιμάζεται να φιλοξενήσει εργαστήρια, δημιουργούς και συναντήσεις γύρω από την παραδοσιακή και τη σύγχρονη χειροτεχνία. Αναμένεται να λειτουργήσει το πρώτο εξάμηνο του 2027.
Η υφαντική, η κεραμική, η λιθοξοΐα και η καλαθοπλεκτική αποκτούν έναν κοινό χώρο στην Επισκοπή Ηρακλείου. Το Σπίτι της Χειροποίητης Κρήτης, πρωτοβουλία της δημοσιογράφου Ισαβέλλας Ζαμπετάκη, βρίσκεται στο τελικό στάδιο κατασκευής, με το άνοιγμά του να προγραμματίζεται για το πρώτο εξάμηνο του 2027.
Το εγχείρημα αποτελεί συνέχεια του βιβλίου της «Χειροποίητη Κρήτη», στο οποίο καταγράφει αγαθά που εξακολουθούν να δημιουργούνται με το χέρι στο νησί. Αυτή η καταγραφή μεταφέρεται τώρα σε έναν χώρο όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να γνωρίσουν τεχνικές, να συναντήσουν δημιουργούς και να συμμετάσχουν οι ίδιοι στη διαδικασία της κατασκευής.
Από τον αργαλειό στις τεχνικές δόμησης
Στο πρόγραμμα του Σπιτιού προβλέπονται εργαστήρια και δημιουργικές διαμονές αφιερωμένες σε διαφορετικές τέχνες του χεριού, καθώς και επιδείξεις μαγειρικής και γευσιγνωσίες τοπικών προϊόντων. Στόχος είναι να φιλοξενούνται τόσο ομάδες από την Ελλάδα και το εξωτερικό όσο και συναντήσεις τεχνιτών και αρχιτεκτόνων.
Μία από τις ετήσιες δράσεις θα είναι η Γιορτή των Μαστόρων: μια ημέρα αφιερωμένη στις παραδοσιακές τεχνικές δόμησης, η οποία θα περιλαμβάνει επίσης νέα υλικά και καινοτομίες στις σύγχρονες κατασκευές. Η συνύπαρξη αυτών των προσεγγίσεων αποτυπώνει την κατεύθυνση του εγχειρήματος, που συνδέει την παραδοσιακή τεχνογνωσία με τη σημερινή δημιουργία.
Η χειροτεχνία μέσα στο ίδιο το κτίριο
Το οίκημα σχεδιάστηκε από τις αρχιτέκτονες Αγγελική Κωνσταντινίδη και Τίνα Ζούμπου. Επιμέρους λεπτομέρειες της κατασκευής κατασκευάζονται στο χέρι από τεχνίτες της Κρήτης, υπό την καθοδήγηση του Βασίλη Βαρδάκη. Στο εσωτερικό θα φιλοξενούνται έργα κεραμικής, υφαντικής και ξυλουργικής σύγχρονων δημιουργών.
Για την Ισαβέλλα Ζαμπετάκη, εμπνεύστρια και ιδιοκτήτρια του χώρου, η ίδια η κατασκευή αποτελεί μέρος αυτής της αναζήτησης. «Θέλω να δημιουργήσω έναν χώρο-σημείο αναφοράς για όλους τους ανθρώπους που φτιάχνουν πράγματα με τα χέρια και με μεράκι», αναφέρει.
Όπως εξηγεί, φαντάζεται στο Σπίτι ομάδες υφαντικής από το εξωτερικό, αλλά και αρχιτέκτονες και μάστορες που θα συναντιούνται με αφορμή τεχνοτροπίες λιγότερο γνωστές σήμερα. «Είτε έρθει κάποιος για ένα creative retreat είτε για την ετήσια Γιορτή Μαστόρων, θα ήθελα να φεύγει με έμπνευση και την επιθυμία να φτιάξει κάτι δικό του. Άλλωστε, η ίδια η κατασκευή του Σπιτιού είναι ήδη μια άσκηση στη χειροποίητη δημιουργία».
