Γράφει ο Dreamachinery

Marva Von Theo/«Afterglow»

Είναι από εκείνες τις φορές που χαίρεσαι πραγματικά όταν, εντελώς αναπάντεχα, ανακαλύπτεις την κυκλοφορία μιας εγχώριας παραγωγής και συνειδητοποιείς από τις πρώτες στροφές ότι διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά, ώστε να μη περιορίζεται από σύνορα. Που αισθάνεσαι ότι βρήκες κάτι που σε ιντριγκάρει μουσικά σε σχέση με όσα κυκλοφορούν εντός και εκτός Ελλάδας. Ο λόγος για τη δεύτερη ολοκληρωμένη δισκογραφική απόπειρα του εξ Αθηνών καλλιτεχνικού ντουέτου των «Marva Von Theo», που αποτελείται από τη Μάρβα Βούλγαρη και τον Τεό (Θοδωρή) Φοινίδη, με τίτλο «Afterglow».

Ξεκινώντας την ακρόαση με ευλαβική βινυλιακή σειρά, το «Love» δικαίως ανοίγει τον δίσκο και σε εισάγει στον συνθετικό κόσμο όλων όσα θα επακολουθήσουν – χωρίς να λείπουν και οι εκπλήξεις, που μάλλον θα χαρείς να δεχτείς για τη συνέχεια. Ένα μοναδικό κράμα που ακροβατεί αρμονικά ανάμεσα στα synth pop, synth wave, dark, αλλά και art pop περάσματα. Επάνω τους χτίζονται –άρτια ενορχηστρωτικά– τα εξαιρετικά φωνητικά μιας αιθέριας ηχογράφησης και μιας μοναδικής φωνητικής χροιάς με εξαιρετικές δυνατότητες. Άλλοτε σε συμπαρασύρουν στο μυθικό συναίσθημα μιας ιστορίας με γλυκό τέλος και άλλοτε γίνονται γλυκόπικρα επιθετικά, για να σε αφυπνίσουν, οδηγώντας σε σε νέους, πρωτόγνωρους πενταγραμμικούς δρόμους.

Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν στη συνέχεια είναι τα εξής: «Forever» (με τον ηλεκτρο-ποπ παραμετρικό προγραμματισμό των συνθετητών), το «Ruins» (που και ως single δικαιώνει απόλυτα την επιλογή), συνοδευόμενο για όσους επιθυμούν να το δουν από ένα όμορφο βίντεο κλιπ, και το «Embrace this Madness», με έναν άκρατο λυρισμό στη συνολική παραγωγή. Το «Older» είναι ένα ιδιαίτερης συναισθηματικής αξίας κομμάτι μέσα στον δίσκο και το «Room of Doubt» ένα διακριτικά όμορφο πέρασμα, για να καταλήξω σε τρία τελευταία κομμάτια: το «Bittersweet Sunday», το «Forgotten» και το «My Moon», που αφήνουν για το τέλος τη γεύση αναβιωτικών συνθέσεων με απόλυτα προσωπικό στίγμα. Είναι εμφανή τα έντονα λυρικά στοιχεία παλαιάς κοπής, που απουσιάζουν σε πολλές περιπτώσεις από τις σύγχρονες παραγωγές. Σε κάνει να θέλεις να γυρίσεις τη βελόνα από την αρχή. Κυκλοφορεί σε βινύλιο άκρως περιορισμένης κοπής, σε δύο εκδόσεις (λευκό και διάφανο), ψηφιακά και σε cd από τη Wave Records.

–– flashback ––

Space/«Magic fly»

Οφείλω να ξεκινήσω από κάτι που έχω πολλάκις ξαναγράψει: δεν υπάρχει παρθενογένεση. Αρκετό καιρό πριν δημιουργηθεί το άρτι διαλυμένο γαλλικό ντουέτο των Daft Punk (και αφού εξάρουμε το ανεξίτηλο έργο τους), επιβάλλεται να αναγνωρίσουμε ότι πάτησαν ξεκάθαρα, τόσο ηχητικά όσο και εμφανισιακά, στα βήματα κάποιων άλλων πρωτοπόρων. Έτσι, θυμόμαστε πριν από 44 χρόνια (τον Απρίλιο του 1977) την κυκλοφορία τού άλμπουμ «Magic fly», που αποτέλεσε το ντεμπούτο τού επίσης γαλλικού σχήματος των «Space». Με ηγετική φιγούρα τον Ντιντιέ Μαρουανί, που έφερε το καλλιτεχνικό προσωνύμιο «Ecama», και τους Ρολάν Ρομανελί, Γιανίκ Τοπ και την τραγουδίστρια Μαντλίν Μπελ, ξεκινούν το μουσικοδιαστημικό ταξίδι τους, επισφραγίζοντας την ετικέτα τους ως πρόδρομων του μουσικού είδους τής space disco. Στις εμφανίσεις τους φορούν διαστημικές στολές και κράνη, ώστε να μην είναι αναγνωρίσιμοι.

Περιτριγυρισμένοι από πάμπολλα συνθεσάιζερς εκείνης της εποχής, δημιουργούν μοναδικές ατμόσφαιρες και ανοίγουν νέους δρόμους, τους οποίους θα ακολουθήσουν μεταγενέστερα σχήματα. Τόσο το single «Magic fly» (που γράφτηκε αρχικά το 1976, για ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα αφιερωμένο στην αστρολογία, και σκαρφάλωσε έναν χρόνο αργότερα στο Νο 2 τής Μεγάλης Βρετανίας) όσο και το άλμπουμ σημείωσαν εκατομμύρια πωλήσεις. Πραγματικά αξίζει να δει κάποιος το φαντασμαγορικό (για το 1977) βίντεο κλιπ, που ήταν μόνο του ένα εγχείρημα τολμηρό και σπάνιο για εκείνη την εποχή. Πόσο μάλλον το αποτέλεσμά του…

Ακούστε τα άφοβα, χωρίς προκατάληψη. So… Dream on, until next time…