Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους, συνεχίζοντας τον δημιουργικό διάλογο της σύγχρονης τέχνης με τους ιστορικούς τόπους, παρουσιάζει στον Βυζαντινό Πύργο της Γαλάτιστας την έκθεση της εικαστικού Άννης Καλτσίδου με τίτλο «α…», σε επιμέλεια των αρχαιολόγων Όλγας Ιασονίδου και Βαγγέλη Μαλαδάκη.
Η Άννη Καλτσίδου κινείται εδώ και χρόνια ανάμεσα στη ζωγραφική, τη χαρακτική, το βίντεο, τις εγκαταστάσεις και τα εικαστικά δρώμενα, αναπτύσσοντας μια πολυδιάστατη εικαστική γλώσσα με βασικό άξονα τη μνήμη, το ίχνος και τη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο. Στο έργο της αξιοποιεί πρωτογενή και ανεπεξέργαστα φυσικά υλικά, αντιμετωπίζοντας τη φθορά όχι ως τέλος αλλά ως φορέα μνήμης. Οι επιφάνειες του χώματος, οι ρωγμές της ύλης και η παρουσία του ίχνους λειτουργούν ως τόποι όπου συναντώνται το αρχαίο και το σύγχρονο, το προσωπικό και το συλλογικό βίωμα.
Στην έκθεση «α…» παρουσιάζονται έργα που διερευνούν έννοιες όπως η α-φθαρσία, η α-συνέχεια και η α-κινησία. Σπαράγματα μορφών, αποτυπώματα, τεντωμένα χέρια, χαράξεις στον πηλό και ίχνη απώλειας συγκροτούν μια ενότητα έργων που πραγματεύεται το τραύμα, τη μνήμη και την ανθρώπινη ύπαρξη. Μέσα από αντιθετικά ζεύγη –ζωντανό και νεκρό, γυμνό και ντυμένο, φθαρτό και άφθαρτο, λήθη και μνήμη, πλούτος και φτώχεια– η καλλιτέχνις διαμορφώνει ένα προσωπικό εικαστικό σχόλιο για τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες του σήμερα.
Λευκό πάνω σε λευκό
Όπως σημειώνει η ίδια η Άννη Καλτσίδου, «με μνήμες από τα χρυσά νεκρικά προσωπεία της ελληνικής αρχαιότητας, το λευκό προσωπείο της τραγωδίας και το Ιερό Μανδήλιο του Ιησού, εμπνεύστηκα το έργο «α…», συνεχίζοντας την έρευνά μου στο “λευκό πάνω σε λευκό” και στις έννοιες της απώλειας, της έλλειψης και της απουσίας. Η κίνηση της αποκόλλησης του υφάσματος και της αποκάλυψης του ίχνους του προσώπου είναι μια πράξη αποκάλυψης της ψυχής, μια δημόσια έκθεση του εσωτερικού εαυτού.»
Η έκθεση συνομιλεί και με τον στοχασμό της φιλολόγου και συγγραφέα Δήμητρας Μήττα για το «αποτύπωμα της (Α)-λήθειας, την απουσία λήθης, την απουσία της απουσίας», καθώς και με το υπαρξιακό βλέμμα του Γιώργου Χειμωνά, ο οποίος περιγράφει το προσωπείο ως «την κρίσιμη στιγμή της αντίκρυσης του ανθρώπου με την ίδια του την ύπαρξη».
Μέσα στο ιδιαίτερο περιβάλλον του Βυζαντινού Πύργου της Γαλάτιστας, τα έργα της Άννης Καλτσίδου αποκτούν μια επιπλέον διάσταση, μετατρέποντας το μνημείο σε χώρο συνάντησης της ιστορικής μνήμης με τη σύγχρονη καλλιτεχνική αναζήτηση.
