Ο Σεπούλβεδα γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1949, στο Οβάγιε τής επαρχίας Λιμαρί, στη Βόρεια Χιλή. Συμμετείχε σε φοιτητικές και συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στο στρατοκρατικό καθεστώς τής χώρας του, κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 28 ετών. Μετά από δυόμισι χρόνια εγκλεισμού του στη φυλακή και με παρέμβαση της Διεθνούς Αμνηστίας αποφυλακίστηκε, αλλά υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τον τόπο του.
Έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα, διηγήματα, δημιούργησε θεατρικές ομάδες στο Περού, το Εκουαδόρ και την Κολομβία και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Έζησε έξι μήνες στον Αμαζόνιο με τους ινδιάνους Σουάρ και αποκόμισε εμπειρίες που άλλαξαν την αντίληψή του για τον κόσμο και του πρόσφεραν το υλικό για το πρώτο του μυθιστόρημα, «Ένας γέρος που διάβαζε ιστορίες αγάπης» (1993).
Στρατεύτηκε στο διεθνές τάγμα «Σιμόν Μπολίβαρ» και συμμετείχε στον απελευθερωτικό αγώνα της Νικαράγουας. Το 1980 εγκαταστάθηκε στην Ευρώπη και συνδέθηκε με την οικολογική οργάνωση «Greenpeace». Ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Του απονεμήθηκαν τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά βραβεία.
Όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν στα Ελληνικά από τις Εκδόσεις «Opera»: «Ο κόσμος τού τέλους τού κόσμου» (1994), «Όνομα ταυρομάχου» (1995), «Patagonia express» (1996), «Η ιστορία τού γάτου που έμαθε σ’ έναν γλάρο να πετάει» (1997), «Το ημερολόγιο ενός ευαίσθητου killer» ( 997), «Hot Line» (1998), «Αν δεν έχεις πού να κλάψεις» (1998), «Χρονικά του περιθωρίου» (2000), «Η τρέλα τού Πινοτσέτ» (2003), «Σημειώσεις εν καιρώ πολέμου» (2004), «Τα χειρότερα παραμύθια των αδερφών Γκριμ» (2006), «Το λυχνάρι τού Αλαντίν» (2009), «Η σκιά τού εαυτού μας» (2009), «Ιστορίες από δω κι από κει» (2011), «Τελευταία νέα από τον νότο» (2012), «Η ιστορία τού Μιξ, του Μαξ και του Μεξ» (2013).
