Για δύο ημέρες, στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου, η Δυτική Μακεδονία έκανε στάση στην καρδιά της Αθήνας. Στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Μετρό Συντάγματος, η δράση «Επόμενη Στάση: Δυτική Μακεδονία» σύστησε στο κοινό έναν τόπο μέσα από τους ανθρώπους, τις γεύσεις και τις ιστορίες του. Ανάμεσα στους επισκέπτες μπαινόβγαιναν και τουρίστες, που σταματούσαν για να δοκιμάσουν μήλα, νεκταρίνια και ροδάκινα.
Γεύσεις με ταυτότητα
Τα προϊόντα δεν βρίσκονταν εκεί μόνο για να τα δει κανείς. Το κοινό μπορούσε να τα δοκιμάσει και να μιλήσει με τους ανθρώπους που γνωρίζουν την παραγωγή τους: από τα μήλα της Εορδαίας και τα φρούτα του Βελβεντού μέχρι τα τυριά -αχ αυτά τα αποξηραμένα τυριά του παραγωγού Χρήστου Κοντονικόλα από το Δρυόβουνο Κοζάνης- τον Κρόκο Κοζάνης, το τσίπουρο και τα κρασιά της περιοχής. Τη δεύτερη ημέρα, στο πρόγραμμα είχαν θέση επίσης τα φασόλια, το μέλι συνολικά της περιφέρειας, με εξέχον αυτό της βελανιδιάς, και τα μανιτάρια.
Η γευστική δοκιμή έγινε έτσι αφορμή για συζήτηση. Στην παρουσίαση των μανιταριών, οι επισκέπτες ενημερώθηκαν για τα βρώσιμα και τα δηλητηριώδη είδη. Με αφορμή τα φασόλια της Καστοριάς, αναφέρθηκε και ο κίνδυνος των «ελληνοποιήσεων»: η ανάγκη, δηλαδή, να προστατεύονται η προέλευση των προϊόντων και η δουλειά των παραγωγών τους.
Από το προϊόν στον τόπο
Χαρακτηριστική ήταν η παρουσία του ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού. Μαζί με τα φρούτα του, παρουσιάστηκε και το ίδιο το Βελβεντό ως τόπος για να ζεις. Ήταν μια υπενθύμιση ότι πίσω από ένα ροδάκινο ή ένα νεκταρίνι υπάρχει μια ολόκληρη κοινότητα: άνθρωποι που καλλιεργούν, συνεργάζονται και επιλέγουν να μείνουν στον τόπο τους.
Η ίδια σύνδεση διαπέρασε και τις κεντρικές παρουσιάσεις του διημέρου. Ο περιφερειάρχης Γιώργος Αμανατίδης μίλησε για τις αναπτυξιακές προοπτικές της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ η αντιπεριφερειάρχης τουρισμού, πολιτισμού και περιβάλλονος Δρ. Πολυτίμη Φαρμάκη παρουσίασε τη στρατηγική ανάδειξής της ως προορισμού τεσσάρων εποχών. Η αγροδιατροφή και ο οινοτουρισμός είχαν τη δική τους θέση σε αυτή την εικόνα.
Η παρουσία στο Σύνταγμα κράτησε δύο ημέρες. Η γνωριμία που επιδίωξε να ξεκινήσει εκεί μπορεί να συνεχιστεί στη Δυτική Μακεδονία: στα χωράφια, στα χωριά, στα τραπέζια και δίπλα στους ανθρώπους που δίνουν στα προϊόντα της την ταυτότητά τους.
