Κείμενο/Φωτογραφίες πιάτων: Αλέξανδρος Καραμανλής
Ο λόγος
για τον οποίο επισκέφθηκα το συγκεκριμένο εστιατόριο δεν ήταν ούτε φίλοι και γνωστοί ούτε κάλεσμα συγγενών ούτε κάποια δημοσιευμένη κριτική για την κουζίνα του: ήταν η πολύ επιτυχημένη καμπάνια του στα social media (ομολογώ ότι με επηρέασε, παρότι προσπαθώ να μην επηρεάζομαι από τα κοινωνικά μέσα). Κάπως έτσι, λοιπόν, βρεθήκαμε εγώ και η παρέα μου –Κυριακή μεσημέρι, ως είθισται– στο εστιατόριο Anama.
Η εμπειρία μας
Ευχάριστη ήταν η πρώτη εντύπωση από το εσωτερικό του εστιατορίου, το οποίο φτιάχτηκε ώστε να παραπέμπει σε αυλή σπιτιού σε κάποιο παραδοσιακό χωριό, με πέτρινους τοίχους και ξύλινα δοκάρια να κυριαρχούν στο γραφικό σκηνικό. Εντύπωση μου προκάλεσε το ότι το resto (το οποίο πρέπει να φιλοξενεί στη σάλα του περί τα 100 τραπέζια) ήταν ασφυκτικά γεμάτο ήδη από τις 13:30. Παρά τον (πολύ) κόσμο, πάντως, εξυπηρετηθήκαμε άμεσα, χωρίς να χρειαστεί να περιμένουμε ιδιαίτερα στην είσοδο.
Το τραπέζι μας ήταν καλοστρωμένο και τα σερβίτσια άριστα συνδυασμένα μεταξύ τους. Όσο για το μενού, ήταν άκρως δελεαστικό σε ό,τι αφορούσε τόσο τα κρεατικά όσο και τα θαλασσινά.
Αφού εντρυφήσαμε ενδελεχώς στην κάρτα, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε με τη σαλάτα με τραγανές καρδιές μαρουλιού και καπνιστό κοτόπουλο, πιπεριές Φλωρίνης στη φωτιά, ντοματίνια, φλοίδες γραβιέρας και κρουτόν βουτύρου. Για τη συνέχεια, επιλέξαμε πατάτες στα κάρβουνα με βουτυράτο τυρί και βότανα, καθώς και το παραδοσιακό ποντιακό χατσαπούρι με τυρί (πρόκειται για μια τυρόπιτα στο τηγάνι, γεωργιανής προέλευσης). Από τα κυρίως, δελεαστικά μάς φάνηκαν το κοντοσούβλι κοτόπουλο με πίτα καλαμποκιού, σος γιαουρτιού και τριμμένο κεφαλοτύρι, όπως επίσης και τα κεφτεδάκια στα κάρβουνα με ντομάτα πάνω σε ξύγαλο Σητείας. Για να κλείσουμε γλυκά το γεύμα μας, παραγγείλαμε τσίζκέικ με φρούτα του δάσους, ενώ το κατάστημα κέρασε χαλβά με βανίλια παγωτό.
Η εντύπωσή μας
Όλα τα πιάτα ήταν αρκούντως νόστιμα και προσεγμένα, εκτός από μια αστοχία στο κοτόπουλο κοντοσούβλι, το οποίο σε κάποιο σημείο του δεν ήταν επαρκώς ψημένο. Επισημάναμε την αστοχία στην κυρία που μας εξυπηρετούσε, με την αντικατάσταση του πιάτου να γίνεται άμεσα. Επιπλέον, προσφέρθηκαν να κεράσουν το τσίζκέικ που παραγγείλαμε, σε μια χειρονομία «αποζημίωσης» για την αστοχία, χώρια από τον χαλβά, που προσφέρουν ούτως ή άλλως.
Στο διά ταύτα: το Anama αποτελεί μια αξιέπαινη προσπάθεια εστιατορικής αναβάθμισης στα δυτικά της Θεσσαλονίκης, κάτι που εκτιμήθηκε τόσο από τους κατοίκους του Ευόσμου όσο και από επισκέπτες του από άλλες περιοχές. Αστοχίες μπορεί να συμβούν σε κάθε εστιατόριο, αυτό που μετράει ωστόσο είναι η διαχείριση των όποιων τυχόν αστοχιών να είναι σωστή. Το Anama ανταποκρίθηκε περίφημα στην πρόκληση, γι’ αυτό και προτείνω ανεπιφύλακτα (όχι απλώς στους κατοίκους του Ευόσμου, αλλά και σε foodies από την υπόλοιπη Θεσσαλονίκη) ένας από τους προσεχείς προορισμούς τους την επόμενη φορά που θα αποφασίσουν να επισκεφθούν κάποιο εστιατόριο να είναι το Anama.
Ξέρατε ότι…
Επί της ουσίας, το Anama βρίσκεται σε μια αυλή, στην οποία έχει εγκατασταθεί μια τέντα/σκηνή με μια οπή ψηλά, στη μέση, με ισχυρό κλιματισμό. Πρόκειται για έναν ημιυπαίθριο χώρο που έχει θωρακιστεί καλά και με καλόγουστο τρόπο έναντι τόσο του κρύου όσο και της ζέστης.
Εντυπωσιακός είναι ο αριθμός του προσωπικού που απασχολεί: δεν θυμάμαι άλλο εστιατόριο να διαθέτει τόσα άτομα για την εξυπηρέτηση των πελατών.
Η λίστα κρασιών και αποσταγμάτων είναι καλή, μπορείτε πάντοτε, ωστόσο, να παραγγείλετε το αγαπημένο σας κοκτέιλ.
Λόγω δημοφιλίας, θα σας πρότεινα να κάνετε κράτηση πριν το επισκεφθείτε.
Μου άρεσε:
Ο χώρος και η μουσική, που ήταν στα σωστά ντεσιμπέλ, για να καλύπτει τις ομιλίες από τα γύρω τραπέζια.
∆εν μου άρεσε:
Η αστοχία στο κοτόπουλο.
Check, please!
Με τα κυρίως να ξεκινούν από τα 11 ευρώ, απευθύνεται σε όλα τα βαλάντια.
