Με αφορμή την εμφάνισή του το Σάββατο 9 Αυγούστου στο ξενοδοχείο Ekies All Senses Resort, ο dj Anastasios, καλλιτεχνικός διευθυντής του reworks, μιλά για τη σημασία του πολιτισμού και για τις διαφορετικές μουσικές εμπειρίες.
Πόσο διαφορετικό είναι να παίζεις για κοινό σε ξενοδοχεία;
Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι κάτι που κάνω συχνά. Κάθε μου φορά είναι για κάτι ιδιαίτερο με το οποίο πιστεύω ότι ταιριάζω αισθητικά, οπότε το απολαμβάνω κι εγώ. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λαμβάνω υπόψιν την αισθητική του χώρου, τους φιλοξενούμενους και το τι θεωρώ ότι αρμόζει μουσικά. Οπότε, σίγουρα υπάρχει διαφοροποίηση από τη μουσική μου σε ένα φεστιβάλ ή ένα club night. Σε ένα ξενοδοχείο η μουσική γίνεται κομμάτι του χώρου, ένα μουσικό σάουντρακ που πλαισιώνει το ξενοδοχείο και προσφέρει στους διαμένοντες μια συνοδευτική εμπειρία για εκείνο το βράδυ. Είναι όμως μια αρκετά πιο σύνθετη διαδικασία. Μπορεί να συνοδεύει, για παράδειγμα, ένα δείπνο για κάποιους, ένα ποτό ή διάθεση για χορό για άλλους. Να υποστηρίξει τους επισκέπτες που διαμένουν ώστε να «αδειάσει» το μυαλό τους από την ένταση της χρονιάς, αλλά και εκείνους που, αντίθετα, επιζητούν μια απόδραση με ένταση εκείνο το βράδυ. Έτσι, τα σετ μου αποτελούν μια σύνθεση ηχητικών εμπειριών, προσπαθώντας να ικανοποιήσουν διαφορετικές ανάγκες και προοπτικές που προκύπτουν τη δεδομένη στιγμή.
Τι να περιμένουμε το Σάββατο, στο πάρτι που ετοιμάζετε στο Ekies;
Ακριβώς το παραπάνω. Μια μουσική περιήγηση σε διάφορα μονοπάτια, που θα συνοδεύει από νωρίς τις στιγμές των επισκεπτών, με μια ανάπτυξη όσο προχωρούμε στη νύχτα. Και με την πανσέληνο να δεσπόζει στον ουρανό.
Τα πρώτα ονόματα του φετινού reworks αποκαλύφθηκαν, με τον Black Coffee να κλέβει την παράσταση. Τι άλλο καλό μάς έχετε ετοιμάσει;
Κάθε χρόνο το reworks αποτελεί ένα μωσαϊκό ήχων, καλλιτεχνών από διάφορα μοτίβα. Ένας συνδυασμός αναγνωρισμένων καλλιτεχνών με ανερχόμενους απ’ όλο τον κόσμο. Αλλά και ένα βήμα στην ελληνική σκηνή, μια και το πρόγραμμά μας έχει 50% εγχώριες συμμετοχές. Σίγουρα ξεχωρίζουν οι Adriatique, που αυτήν τη στιγμή είναι, ίσως, ό,τι πιο καυτό παγκοσμίως. Αλλά και ο MRAK, ο ένας από τους Tale of Us, ο οποίος είναι εντυπωσιακός και, γενικότερα, έχει αλλάξει τον τρόπο που ακούει μουσική όλος ο πλανήτης σήμερα. H kittin, με την οποία περάσαμε μια υπέροχη παραμονή Πρωτοχρονιάς στον Λευκό Πύργο, παρέα με χιλιάδες κόσμου, η οποία επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για κάτι ανάλογο – ξανά. Από εκεί και πέρα, έχουμε κι άλλα ονόματα-έκπληξη, που θα ανακοινωθούν στο επόμενο διάστημα.
Πόσο δύσκολο είναι μετά από 20 χρόνια να διατηρείς το ίδιο πνεύμα στο φεστιβάλ; Τι σας εμπνέει να συνεχίσετε;
Η αγάπη μας για τη μουσική και η δίψα να παρουσιάζουμε καινούργια πράγματα. Αυτήν τη μουσική την υποστηρίζουμε από πολύ νωρίς, όταν ακόμη δεν υπήρχε καν μουσικό φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη. Σήμερα είμαι χαρούμενος που βλέπω αυτήν την αποδοχή, με δράσεις και προσπάθειες να γίνονται σε πολλά σημεία της χώρας. Εμείς διατηρούμε πάντοτε την ίδια φιλοσοφία και τον ίδιο ενθουσιασμό. Προσωπικά, αισθάνομαι ευτυχής που το reworks αγαπιέται και υποστηρίζεται εδώ και δύο δεκαετίες.
Μέχρι στιγμής, τι κρατάς από το φετινό καλοκαίρι; Ποια εκδήλωσή σας; Ίσως αυτήν με τον Louie Vega;..
Το καλοκαίρι «τρέχει» πολύ όμορφα από την αρχή του, μια και με το reworks επιμεληθήκαμε διάφορα πρότζεκτ σε Λονδίνο, Βαρκελώνη, Λυών και Μιλάνο τον Ιούνιο. Γενικότερα, πήγαμε πολύ καλά. Όσο για εκείνο το απόγευμα που αναφέρεις, ήταν πράγματι πολύ όμορφο. Χθες, κατά τύχη, μιλούσα με τον Louie, ο οποίος μου έστειλε τη νέα μουσική που ετοιμάζει –γράφουν μαζί με τον Μπράιαν Τζάκσον– και θυμηθήκαμε ξανά εκείνο το απόγευμα. Λέγαμε πόσο πολύ όμορφα ήταν εκείνο το ηλιοβασίλεμα, με τον κόσμο να χορεύει με την καρδιά του.
Μια τελευταία ερώτηση, για τη Θεσσαλονίκη: πώς βλέπεις το καλεντάρι των μουσικών εκδηλώσεων; Χρειάζεται και άλλα φεστιβάλ, μικρότερα; Ίσως να εμπλακούν και άλλες γειτονιές της πόλης;
Η πόλη έχει φεστιβάλ και αξιόλογες προσπάθειες, χάνονται ωστόσο κάπως μέσα σε μια γενικότερη καθίζηση του πολιτισμού. Χώροι «σβήνουν» ο ένας μετά τον άλλον – κι αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα. Προσωπικά, μου λείπουν οι συναυλίες – και εννοώ οι συναυλίες ξένου περιεχομένου, που ανοίγουν ορίζοντες και εμπνέουν. Η πόλη έχει μείνει πίσω και αυτό πρέπει να αλλάξει, επειδή ο πολιτισμός είναι πραγματικά ένα σημαντικό αγαθό, που ιδίως σε δύσκολους καιρούς –όπως αυτοί που διανύουμε, με τόση αβεβαιότητα και παράνοια, θα έλεγα, γύρω μας– μπορεί να είναι πραγματικά πολύτιμος.
