Πότε θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα που γνωρίζαμε; Μας αφήνει έστω και ένα καλό η περιπέτεια της πανδημίας; Η Citymag ρωτά 44+1 Θεσσαλονικείς από τους χώρους της πολιτικής, του επιχειρείν, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και της κοινωνίας των πολιτών, ζητώντας τις δικές τους απαντήσεις.
01
Τώρα, που η επόμενη ημέρα τής πανδημίας βρίσκεται πιο κοντά μας, πόσο γρήγορα βλέπετε να επανερχόμαστε σε αυτό που είχαμε συνηθίσει ως κανονικότητα; Από τι θα εξαρτηθεί το πόσο γρήγορα θα επανέλθουμε στις ζωές μας, όπως τις γνωρίζαμε;
Εδώ και έναν χρόνο ο πλανήτης μας βιώνει μια σφοδρή υγειονομική κρίση. Η πανδημία Covid-19 επηρέασε κάθε πτυχή τής ζωής και της καθημερινότητάς μας, δοκίμασε και συνεχίζει να δοκιμάζει τις αντοχές τού συστήματος υγείας και τις αντοχές καθενός μας και εξακολουθεί να απειλεί την υγεία μας. Όλοι ανυπομονούμε να επανέλθουμε στην κανονικότητα, στην προ κορωνοϊού εποχή και σ’ αυτήν που θεωρούσαμε τότε ως κανονικότητα. Προχωρώντας οι εμβολιασμοί –όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο–, η επόμενη ημέρα τής πανδημίας φαίνεται να βρίσκεται κοντά. Ωστόσο, ουδείς μπορεί να ορίσει με βεβαιότητα πότε ακριβώς θα έλθει η ημέρα αυτή, πότε θα μπορούμε να επανέλθουμε πλήρως στις δραστηριότητες και στην καθημερινότητα της ζωής, όπως τις γνωρίζαμε.
Σημαντικό ρόλο για την επιστροφή στην κανονικότητα έχει ο εμβολιασμός, που δημιουργεί ένα τείχος προστασίας τού πληθυσμού απέναντι στον κορωνοϊό. Σε κάθε περίπτωση, η τήρηση των υγειονομικών μέτρων που ορίζονται σε κάθε φάση εξακολουθεί να είναι ζωτικής σημασίας, τόσο για τη δική μας υγεία όσο και για την υγεία των συνανθρώπων μας.
02
Υπάρχει κάτι από αυτά που άλλαξαν στη ζωή μας στη διάρκεια της πανδημίας που θα άξιζε, ίσως, να κρατήσουμε; Κάποιο μάθημα που πήραμε; Κάποιες συνήθειες που χρειάστηκε να αλλάξουμε;
Κάθε κρίση γεννά και προσφέρει ευκαιρίες. Ευκαιρίες για αναστοχασμό, ενδοσκόπηση και μαθήματα ζωής. Η πανδημία κλόνισε βεβαιότητες και πεποιθήσεις, όλα αυτά που θεωρούσαμε αυτονόητα και δεδομένα στη ζωή μας μέχρι πρότινος, όπως για παράδειγμα οι οικογενειακές επαφές, η κοινωνική συναναστροφή, μια βόλτα ή τα μαθήματα στις αίθουσες και στα αμφιθέατρα. Χρειάστηκε να επαναπροσδιορισθούν και να τεθούν σε νέο πλαίσιο.
Αυτά που σίγουρα θα άξιζε να κρατήσουμε είναι η αλληλεγγύη (που για ακόμη μία φορά αναπτύχθηκε μεταξύ των ανθρώπων απέναντι στον κοινό εχθρό, τον κορωνοϊό), η αυτοθυσία και η διάθεση προσφοράς τού υγειονομικού προσωπικού τής χώρας μας (που αναδείχθηκαν ακόμη περισσότερο την περίοδο της πανδημίας), η συστηματικότερη και πιο επιμελής τήρηση των οδηγιών ατομικής υγιεινής (όπως το συχνό πλύσιμο χεριών, που μας προστατεύουν από διάφορες λοιμώξεις) και η σημασία τού διαδικτύου στην καθημερινότητά μας.
