Το Thessaloniki Queer Arts Festival (TQAF) συνιστά μια πρωτοβουλία που στοχεύει να μεταμορφώσει τις βαθιά ριζωμένες παρανοήσεις σε σχέση με την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα μέσω καλλιτεχνικών και πολιτιστικών δράσεων. Μέσω μιας σειράς διαδικτυακών παρεμβάσεων, το TQAF 2020 ελπίζει να προσφέρει την ευκαιρία σε υποεκπροσωπούμενους και υποεκπροσωπούμενες καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες, συγγραφείς και ακτιβιστές/ακτιβίστριες-μέλη τής ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας να μοιραστούν το έργο τους από τις 20 ώς τις 28 Ιουνίου. Στην τρίτη του ετήσια έκδοση, το TQAF θα παρουσιάσει, μεταξύ άλλων, επιλεγμένα έργα, performances και εργαστήρια – διαδικτυακά.
«Μετά από ανοιχτό κάλεσμα» σημειώνουν οι διοργανωτές του, «λάβαμε μεγάλο αριθμό προτάσεων από μέλη τής κοινότητας σε Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδά, Κίνα, Κούβα, Αίγυπτο, Γεωργία, Γουατεμάλα, Ιράν, Μεξικό, Νιγηρία, Παραγουάη, Πολωνία, Ρουάντα και Ουκρανία, μεταξύ άλλων. Στη φετινή διοργάνωση του TQAF με θέμα ‘Τι είναι φόβος;’, θα παρουσιαστούν έργα περίπου 60 καλλιτεχνών, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στις εικαστικές τέχνες, τον κινηματογράφο, το βίντεο, τον ήχο, τη συγγραφή και την performance, τα οποία θα παρουσιαστούν ως μια σειρά επιμελημένων δράσεων στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και σε ιστοσελίδες, υπό τη μορφή διαδικτυακών εκθέσεων, online workshops και live streaming.
ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ 8 ΗΜΕΡΩΝ, ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΥΡΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ, ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΟΜΑΔΩΝ, ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ, ΤΗ ΜΝΗΜΗ, ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΜΦΥΛΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ.
»Με το ερώτημα ‘Τι είναι φόβος;’ ενθαρρύνουμε τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες να αποτυπώσουν την εμπειρία τού φόβου, που εκδηλώνεται τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Κατά τη διάρκεια οκτώ ημερών τον Ιούνιο (20-28.06), οι καλλιτέχνες θα παρουσιάσουν έργα και δράσεις που αγγίζουν το ζήτημα του φόβου μέσα από ένα εύρος αναζητήσεων που έχουν να κάνουν με πτυχές τού φαινομένου, όπως τον θάνατο περιθωριοποιημένων ομάδων, το τραύμα, τη μνήμη, την πολιτική τού σώματος, τις έμφυλες ταυτότητες, την trans ταυτότητα, τη συνθήκη τού ύστερου καπιταλισμού, τον δημόσιο χώρο και τη δράση και την πρωτοβουλία αντίστασης. Στις φετινές συμμετοχές περιλαμβάνονται έργα όπου η χρήση τής εικονικής πραγματικότητας, η ψηφιακή αφήγηση, τα GIFs και οι ποικίλες εφαρμογές και λογισμικά, ως θεμελιώδη κομμάτια τού καλλιτεχνικού έργου, υπερβαίνουν τα όρια μιας συμβατής διαδικτυακής παρουσίασης και τείνουν να αποτελέσουν μια πλούσια ψηφιακή εμπειρία.
»Η καταναγκαστική καραντίνα», καταλήγουν οι διοργανωτές, «είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να βιώσουμε την απομόνωση και την κοινωνική αποστασιοποίηση. Την ίδια στιγμή, μπορεί να μοιάζει εξωφρενικό, αλλά είναι αυτή η κατάλληλη στιγμή να επαναπροσδιοριστεί ο δημόσιος χώρος, όχι μέσω της απαγόρευσης της ελεύθερης κυκλοφορίας, αλλά ενθαρρύνοντας την ύπαρξη τη διαφορετικότητας στη δημόσια σφαίρα. Σε αυτούς τους ταραχώδεις καιρούς, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι ψηφιακές πλατφόρμες, μετατρέπονται σε απαραίτητοι χώροι, ενώ ο φόβος διαχέεται όλο και περισσότερο. Ωστόσο, ο κυβερνοχώρος συνεχίζει να προσφέρει νέες ευκαιρίες επικοινωνίας και προώθησης της τέχνης».
