Αρχική LIFE Urban Culture Κάστανο, αυτός ο γνωστός-άγνωστος

Κάστανο, αυτός ο γνωστός-άγνωστος

- Advertisment -

Mina tastes

Γράφει η ΜINA AΠΟΣΤΟΛΙΔΗ.

ΠΛΕΟΝ, ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΜΑΣ. ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ, ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΝΟΣΤΙΜΟΤΑΤΗ ΣΟΥΠΑ ΒΕΛΟΥΤΕ, ‘Η ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΛΟΚΥΘΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΑΤΑ. ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΥΡΕΣ, ΩΣ ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟ ΤΗΣ ΓΑΛΟΠΟΥΛΑΣ ΣΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ. ΕΓΩ ΤΑ ΒΑΖΩ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΠΑΤΑΤΕΣ, ΑΣΠΡΙΣΜΕΝΑ ΑΜΥΓΔΑΛΑ ΚΑΒΑΛΑΣ, ΞΕΡΑ ΒΕΡΙΚΟΚΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΣΤΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ‘Η ΣΤΟ ΨΑΡΟΝΕΦΡΙ, ΠΟΥ ΤΟ ΨΗΝΩ ΜΕ ΧΥΜΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ, ΚΟΝΙΑΚ, ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ, ΑΛΑΤΟΠΙΠΕΡΟ ΚΑΙ ΔΕΝΤΡΟΛΙΒΑΝΟ.

ΛΕΜΕ «μαρόν γλασέ» και, όταν μαθαίνουμε Γαλλικά, μάς διδάσκουν ότι το κάστανο το λέμε «marron». Έτσι λοιπόν κι εγώ, όταν ήρθα στο Βέλγιο, μπερδεύτηκα. Εδώ στο Βέλγιο, όπως και στη Γαλλία, τα πράγματα γίνονται πολύπλοκα. Τα μαρόν (marrons) και τα chataignes, από τη μία, σημαίνουν «κάστανα». Και οι δύο λέξεις αφορούν τους καρπούς που τρώγονται. Τα μαρόν είναι τα καλλιεργημένα κάστανα και τα σατένιε τα αγριοκάστανα – σαν αυτά του Χορτιάτη. Από την άλλη, μαρόν αποκαλούν –κaι εκεί μπερδεύεται κάποιος ακόμη περισσότερο– και τους (παρόμοιους στην εμφάνιση) καρπούς τής καστανιάς τής Ινδίας, που είναι καλλωπιστικό φυτό σε κήπους και οι καρποί του δεν είναι βρώσιμοι. Τα βρώσιμα μαρόν ή τα chataignes έχουν μέσα στο κέλυφός τους έναν καρπό, ενώ αυτά που δεν τρώγονται έχουν περισσότερους.

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, για τα κάστανα υπάρχει μόνο μία λέξη: «κάστανα». Είτε του καστανά είτε του βουνού είτε του παραγωγού. Όλα, δε, τα τρώμε άφοβα.

ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ τώρα το μυστικό μου; Μόλις προχθές ξεκαθάρισαν στο κεφάλι μου όλα αυτά. Όταν πρωτοήλθα στο Βέλγιο, κάνοντας βόλτα τέτοιαν εποχή, είχε πολλά κάστανα πεσμένα και ανοιχτά – και έσκυψα ενθουσιασμένη να τα μαζέψω. «Πέτα τα!», μου είπαν. «Αυτά δεν τρώγονται». Δεν είχα καταλάβει ακριβώς πώς τα ξεχώρισε το παιδάκι που μου το είπε και έτσι, από τότε ώς τώρα, αγόραζα κάστανα μόνον από τους παραγωγούς στις υπαίθριες αγορές. Φέτος, μια φίλη μου Βελγίδα, περπατώντας στο δάσος, μού εξήγησε τις διαφορές. Έτσι πλέον γνωρίζω και αναγνωρίζω τα «καλά».

ΑΥΤΗΝ την εποχή, λοιπόν, κάθε φορά που πάω βόλτα στο δάσος, γυρίζω με τις τσέπες γεμάτες. Αφού τα πλύνω, τα σχίζω και τα βάζω στην κατάψυξη. Από εκεί και πέρα, όποτε έχουμε διάθεση, τα βάζουμε απευθείας στον φούρνο για κανένα μισάωρο στους 200 βαθμούς Κελσίου και τα απολαμβάνουμε απευθείας. Ναι, τα κάστανα «αγαπάνε» την κατάψυξη, ενώ δεν αγαπάνε την υγρασία και τη ζέστη. Και, παρότι φαίνονται «δυνατά» και… σκληραγωγημένα λόγω κελύφους και χρώματος, είναι ευαίσθητα. Γι’ αυτό λοιπόν, προσοχή: να τα συντηρείτε στο συρτάρι των λαχανικών, επειδή αλλιώς θα σας μουχλιάσουν.

ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΗ Σεπτεμβρίου (εδώ στην Κεντρική Ευρώπη) και από τον Οκτώβριο στα μέρη μας, ώς το τέλος τού χειμώνα, είναι η εποχή τους. Κλασική ανάμνηση για τους μεγαλύτερους από εμάς στην Ελλάδα, η μυρωδιά των ψημένων κάστανων, προάγγελος κάποιου καστανά στη γωνία ενός πολυσύχναστου δρόμου. Σκυμμένος, να γυρνάει τα κάστανα στη φουφού με το τρύπιο ταψί και να μας τα δίνει σε χάρτινα χωνάκια. Τα χέρια μας να καίνε κι εμείς να μην κρατιόμαστε από το να τα καθαρίσουμε και να τα ευχαριστηθούμε.

ΠΛΕΟΝ, τα κάστανα τα χρησιμοποιούμε περισσότερο απ’ ό,τι παλαιότερα στην κουζίνα μας. Ταιριάζουν απόλυτα με τα μανιτάρια, φτιάχνοντας μαζί μια νοστιμότατη σούπα βελουτέ, ή με την κολοκύθα και την πατάτα. Γίνονται πουρές, ως συνοδευτικό τής γαλοπούλας στις γιορτές. Εγώ τα βάζω (τα αεροστεγώς κλεισμένα, που μας διευκολύνουν τη ζωή) στη γάστρα μαζί με πατάτες, ασπρισμένα αμύγδαλα Καβάλας, ξερά βερίκοκα και πορτοκάλι στο κοτόπουλο ή στο ψαρονέφρι, που το ψήνω με χυμό πορτοκαλιού, κονιάκ, ελαιόλαδο, αλατοπίπερο και δεντρολίβανο. Είναι εξαιρετικό, κυρίαρχο υλικό για γλυκά, όπως τα μαρόν γλασέ, η μον μπλαν, η κρέμα κάστανου με σαντιγί και το γλυκό τού κουταλιού, ενώ τελευταία το αλεύρι από κάστανο αποτελεί βασικό συστατικό για συνταγές χωρίς γλουτένη. Αν έχετε διάθεση και λίγη φαντασία, αγαπημένοι φίλοι τού κονιάκ, παίξτε και δημιουργήστε ένα γρήγορο γλυκό με κρέμα σαντιγί, κάστανα πουρέ, κονιάκ, άχνη ζάχαρη, λίγο γάλα, κακάο για πασπάλισμα και πτι μπερ, ως βάση. Μου λείπετε!

Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας χρησιμοποιούμε τεχνολογίες, όπως cookies, και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως διευθύνσεις IP και αναγνωριστικά cookies, για να προσαρμόζουμε τις διαφημίσεις και το περιεχόμενο με βάση τα ενδιαφέροντά σας. Κάντε κλικ παρακάτω για να συμφωνήσετε με τη χρήση αυτής της τεχνολογίας και την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων για αυτούς τους σκοπούς.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε την Πολιτική απορρήτου.

Ρυθμίσεις Cookies

Παρακάτω μπορείτε να επιλέξετε ποια cookies θα επιτρέψετε σε αυτή την ιστοσελίδα. Πατήστε στην αποθήκευση ρυθμίσεων για να εφαρμόσετε την επιλογή σας.

ΛειτουργικάΗ ιστοσελίδα για να δουλέψει χρησιμοποιεί κάποια απαραίτητα λειτουργικά cookies.

ΣτατιστικάΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για στατιστικούς σκοπούς, ώστε να μπορούμε να βελτιώσουμε το περιεχόμενο που σας προσφέρουμε.

Κοινωνικά ΔίκτυαΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies από τα κοινωνικά δίκτυα, ώστε να μπορούμε να σας δείξουμε περιεχόμενο από πλατφόρμες όπως το YouTube και το FaceBook. Αυτά τα cookies μπορεί να καταγράφουν τα προσωπικά σας δεδομένα.

ΔιαφημίσειςΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για διαφημιστικούς σκοπούς, ώστε να μπορούμε να σας προσφέρουμε περιεχόμενο που σας ενδιαφέρει. Αυτά τα cookies μπορεί να καταγράφουν τα προσωπικά σας δεδομένα.

ΆλλαΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί και ορισμένα cookies από υπηρεσίες που δεν εμπίπτουν στις παραπάνω κατηγορίες