fbpx
ΑρχικήLIFEUrban CultureΜάζεψε, ρε, τα τσόφλια!

Μάζεψε, ρε, τα τσόφλια!

- Advertisment -

Υπάρχει λόγος

Γράφει ο Τάσος Ρέτζιος

ΚΑΘΕ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΜΙΑ (ΕΞΗΝΤΑΡΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ) ΠΩΛΗΤΡΙΑ ΣΕ ΜΑΓΑΖΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, ΚΑΘΕΤΑΙ Σ’ ΕΝΑ ΣΤΕΝΟ ΠΕΖΟΥΛΑΚΙ, ΑΝΟΙΓΕΙ ΕΝΑ ΑΛΟΥΜΙΝΟΧΑΡΤΟ, ΚΑΤΙ ΤΡΩΕΙ, ΜΕΤΑ ΣΤΡΙΒΕΙ ΤΣΙΓΑΡΟ, ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ, ΞΕΦΥΣΑΕΙ. ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΜΕΣΑ, ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΜΙΣΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΣΙΓΑΡΟ, ΠΑΤΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ, ΣΧΕΔΟΝ ΤΡΕΞΙΜΑΤΑΚΙ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ…

Κάθε απόγευμα, μια τρομαγμένη οικογένεια (να πούμε «λαθρομεταναστών» ή μήπως δεν είναι politically correct πλέον;) κάθεται σ’ ένα πεζούλι τού ανήλιαγου στενού στο κέντρο τής πόλης και τρώει σπόρια. Τα τσόφλια κάτω, παρατήρηση, αμέσως μετά ένας φοβισμένος πατέρας να σκύβει στα τέσσερα και να τα μαζεύει. Σκεφτείτε: ένας πατέρας να σκύβει να μαζεύει τα τσόφλια μπροστά στα παιδιά του. Κι αυτά να μαζεύουν ταπείνωση, απόρριψη και βλέμματα γεμάτα μίσος – κι αν αργότερα τα ξεράσουν με βία και οργή, να είναι ένοχα εκ γενετής…

Κάθε πρωί, ένας ηλιοκαμένος μεσήλικας παίρνει ένα μικρόφωνο συνδεδεμένο με ηχεία και τραγουδάει ό,τι ξέρει, παράφωνα και λίγο συνεσταλμένα. Κάποια μέρα (ο ήλιος έκαιγε απελπισμένα και τα ρούχα κολλούσαν στο δέρμα) του αποσύνδεσαν τα καλώδια, του έσκισαν το καπέλο, δεν θυμάμαι αν τον έφτυσαν, αλλά θυμάμαι ότι τα μάζεψε όχι τρομαγμένα, αλλά σίγουρα βιαστικά και ένοχα.

Κάθε μεσημέρι, μία (εξηντάρα την κάνω) πωλήτρια σε μαγαζί βγαίνει για λίγο από το μαγαζί, κάθεται σ’ ένα στενό πεζουλάκι, ανοίγει ένα αλουμινόχαρτο, κάτι τρώει, μετά στρίβει τσιγάρο, ανεβάζει το κεφάλι ψηλά, ξεφυσάει. Με μαχαίρι οι σκέψεις, φωνές από μέσα, βιαστικά μισό και παραπάνω τσιγάρο, πατημένο με το παπούτσι, σχεδόν τρεξιματάκι, επιστροφή…

Κάθε βράδυ βγαίνει από το γραφείο και ξεσφίγγει τη γραβάτα, βάζει το κλειδί στην πόρτα τού αυτοκινήτου του, κάθεται, πιάνει το τιμόνι και απλώς κοιτάζει μπροστά, για ώρα. Δεν κατάλαβε πότε πέρασε από δίπλα, «τσακ» άκουσε μόνο και είδε τον καθρέφτη να κρέμεται – έχει μάθει να μην αντιδρά, είναι «όργανο του κατεστημένου», έστω κι ο μισθός του είναι σε τριψήφιο νούμερο.

Τους φαντάστηκα μεσάνυχτα στο κατώφλι μου, τον τρομαγμένο και σκυμμένο στα τέσσερα να μαζεύει τσόφλια πατέρα, τον μεσήλικα με το βιαστικά μαζεμένο μικρόφωνο, την πωλήτρια με το μισό αγχωμένο τσιγάρο, τον υπάλληλο του κατεστημένου με τους σπασμένους καθρέφτες… Στην πραγματικότητα, το πρωί το πεζούλι ήταν άδειο, αλλά τα τσόφλια δεν τα είχε μαζέψει κανείς…

Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας χρησιμοποιούμε τεχνολογίες, όπως cookies, και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως διευθύνσεις IP και αναγνωριστικά cookies, για να προσαρμόζουμε τις διαφημίσεις και το περιεχόμενο με βάση τα ενδιαφέροντά σας. Κάντε κλικ παρακάτω για να συμφωνήσετε με τη χρήση αυτής της τεχνολογίας και την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων για αυτούς τους σκοπούς.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε την Πολιτική απορρήτου.

Ρυθμίσεις Cookies

Παρακάτω μπορείτε να επιλέξετε ποια cookies θα επιτρέψετε σε αυτή την ιστοσελίδα. Πατήστε στην αποθήκευση ρυθμίσεων για να εφαρμόσετε την επιλογή σας.

ΛειτουργικάΗ ιστοσελίδα για να δουλέψει χρησιμοποιεί κάποια απαραίτητα λειτουργικά cookies.

ΣτατιστικάΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για στατιστικούς σκοπούς, ώστε να μπορούμε να βελτιώσουμε το περιεχόμενο που σας προσφέρουμε.

Κοινωνικά ΔίκτυαΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies από τα κοινωνικά δίκτυα, ώστε να μπορούμε να σας δείξουμε περιεχόμενο από πλατφόρμες όπως το YouTube και το FaceBook. Αυτά τα cookies μπορεί να καταγράφουν τα προσωπικά σας δεδομένα.

ΔιαφημίσειςΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για διαφημιστικούς σκοπούς, ώστε να μπορούμε να σας προσφέρουμε περιεχόμενο που σας ενδιαφέρει. Αυτά τα cookies μπορεί να καταγράφουν τα προσωπικά σας δεδομένα.

ΆλλαΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί και ορισμένα cookies από υπηρεσίες που δεν εμπίπτουν στις παραπάνω κατηγορίες