fbpx
ΑρχικήPEOPLEΣυνεντεύξειςΟι Θεσσαλονικείς: Γιάννης Γιασάρης

Οι Θεσσαλονικείς: Γιάννης Γιασάρης

Παραλία Θεσσαλονίκης. Παλιά και Νέα. Μια απόσταση σχεδόν έξι χιλιομέτρων, που όλοι μας απολαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία. Άνθρωποι, σημεία και συναισθήματα αποτυπώνονται στο πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού βραβευμένου θεσσαλονικιού φωτογράφου Γιάννη Γιασάρη, ο οποίος τις τελευταίες δύο δεκαετίες ζει και εργάζεται στην Αυστραλία. Το Citymag συνάντησε τον δημιουργό για μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.

- Advertisment -
Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Γιασάρη για την ευγενική παραχώρηση των φωτογραφιών του.

 

Μια βόλτα στη Νέα Παραλία είναι αναμφίβολα μια χαλαρωτική διαδικασία. Διώχνει τις σκέψεις, καθαρίζοντας το μυαλό από τις έγνοιες τής καθημερινότητας. Κι αν τύχει να συναντήσεις κάποιον φίλο που ζει μακριά (πολύ μακριά, στην άλλη άκρη τού πλανήτη), να μάθεις τα νέα του και να γίνεις, κατά κάποιον τρόπο, κομμάτι ενός εν εξελίξει πρότζεκτ του, τότε είναι και κάτι παραπάνω…

Τα τελευταία 21 χρόνια ζεις και εργάζεσαι στη Μελβούρνη. Πώς αισθάνεσαι κάθε φορά που επιστρέφεις, έστω και για λίγο, στη Θεσσαλονίκη;

Αυτό το «λίγο» που αναφέρεις με κάνει να αντέχω πολύ, όταν επιστρέφω πίσω στη Μελβούρνη, ανυπομονώντας να έρθει ξανά αυτή η ώρα τού «έστω και για λίγο».

Φωτογραφία από το πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού Γιάννη Γιασάρη, με θέμα την Παλιά και τη Νέα Παραλία τής Θεσσαλονίκης.

Παρότι επιστρέφεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα, η καθημερινότητα καλπάζει: οικονομική κρίση, πανδημία, πόλεμος στην Ουκρανία, αυξήσεις στα αγαθά… Με τη ματιά τού outsider, βλέπεις την πόλη και τους ανθρώπους αλλαγμένους;

Σίγουρα έχουν αλλάξει η πόλη και οι άνθρωποί της – και πιστεύω όχι προς το καλύτερο. Βλέπω μια πόλη που, ενώ είχε και έχει όλα τα φόντα να είναι ένας από τους καλύτερους προορισμούς στην Ευρώπη, ρημάζει χρόνο με τον χρόνο. Μια Ελλάδα δύο ταχυτήτων, με μισθούς και ευκαιρίες διαφορετικές μεταξύ Βορρά και Νότου. Μεγάλα λόγια και έργα που έχουν καταντήσει ανέκδοτα, μαγαζιά που, ενώ σε άλλες εποχές ήταν «φιλέτα», τώρα κλείνουν το ένα πίσω από τ’ άλλο. Και μια δημοτική αρχή σχεδόν πάντοτε απούσα εδώ και δεκαετίες, μια αρχή που δεν έχει την ικανότητα ούτε ένα παραλιακό μέτωπο να συντηρήσει – που για εμένα είναι και το πρώτο πράγμα που θα δει ο επισκέπτης τής Θεσσαλονίκης.

Φωτογραφία από το πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού Γιάννη Γιασάρη, με θέμα την Παλιά και τη Νέα Παραλία τής Θεσσαλονίκης.

Είμαι σίγουρος ότι ένας άνθρωπος, για τον οποίο η φωτογραφική μηχανή είναι προέκταση του χεριού του, δεν θα μπορούσε να μην εκμεταλλευτεί την ευκαιρία μιας επίσκεψης για μερικά «κλικ». Τι αφορά το πιο πρόσφατο πρότζεκτ σου, το «5.830 μέτρα»;

5.830 μέτρα είναι η απόσταση από το Μέγαρο Μουσικής μέχρι την είσοδο στο λιμάνι. Απόσταση χιλιοπερπατημένη από εμένα, είτε από τη μία πλευρά, αυτήν του Μεγάρου Μουσικής, όπου ήταν το γυμνάσιο και το λύκειο όπου πήγαινα, είτε από τη μεριά τού λιμανιού, όπου έγιναν οι πρώτες εξορμήσεις μου προς το κέντρο. Ανάμεικτα συναισθήματα και αναμνήσεις με ώθησαν να ασχοληθώ με αυτό το πρότζεκτ. Μια παραλία άλλοτε λουσμένη στο φως, με έντονες σκιές, και άλλοτε μουντή και καταθλιπτική – πάντοτε όμως ιδιαίτερη. Στα δικά μου μάτια, τουλάχιστον…

Φωτογραφία από το πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού Γιάννη Γιασάρη, με θέμα την Παλιά και τη Νέα Παραλία τής Θεσσαλονίκης.

Ένας φωτογράφος –και ειδικότερα ένας φωτογράφος δρόμου– μπορεί και βλέπει λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής που στον περισσότερο κόσμο περνούν απαρατήρητες. Τι είναι αυτό που είδε το δικό σου μάτι κατά την πρόσφατη επίσκεψή σου;

Στην πρόσφατη επίσκεψή μου δεν ήταν τόσο αυτό που είδα, αλλά αυτό που δεν είδα. Παλιότερα, για να πας από τη μία πλευρά τού κέντρου στην άλλη (κάτι για το οποίο, με αργό περπάτημα, χρειάζεσαι μισή ώρα), σου έπαιρνε περίπου ένα δίωρο στην καλύτερη των περιπτώσεων, λόγω των αναπάντεχων συναντήσεων με γνωστούς και φίλους. Αυτό το καλοκαίρι, αν εξαιρέσουμε τη δική μας συνάντηση και μία-δύο ακόμη, ένιωθα λες και βρισκόμουν σε ξένη πόλη.

Φωτογραφία από το πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού Γιάννη Γιασάρη, με θέμα την Παλιά και τη Νέα Παραλία τής Θεσσαλονίκης.

Σε μια εποχή που το διαδίκτυο «καταπίνει» το χαρτί (εφημερίδες, περιοδικά, λευκώματα κτλ.), εσύ επιμένεις να εκδίδεις βιβλία. Αν δεν κάνω λάθος, έχεις ήδη εκδώσει τρία και συνεχίζεις… Γιατί επιμένεις –καλώς, κατά την άποψή μου, αφού είμαστε και έντυπο μέσο– στην «παραδοσιακή» παρουσίαση/αποτύπωση των φωτογραφιών σου;

Για εμένα, η φωτογραφία είναι ένα ταξίδι που ξεκινάει από τη στιγμή που θα δεις το θέμα σου και τελειώνει με την εκτύπωσή της, σε οποιανδήποτε μορφή. Κάτι αντίστοιχο ισχύει, για παράδειγμα, με τους λάτρεις τού βιβλίου, για τους οποίους κανένα τάμπλετ δεν μπορεί να ξεπεράσει τη μυρωδιά των καινούργιων σελίδων. Το διαδίκτυο είναι καλό για να προωθήσεις τη δουλειά σου, δεν πιστεύω ωστόσο ότι θα μπορούσε ποτέ να ξεπεράσει την εκτυπωμένη φωτογραφία – τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους λάτρεις τής φωτογραφίας.

Φωτογραφία από το πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού Γιάννη Γιασάρη, με θέμα την Παλιά και τη Νέα Παραλία τής Θεσσαλονίκης.

Και κάτι που θα μπορούσε να ακουστεί ως μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού για τους νέους που μας διαβάζουν: μπορεί να βιοποριστεί κάποιος από τη φωτογραφία (και δεν αναφέρομαι σε γάμους και βαπτίσεις) ή η ενασχόληση μαζί της αφορά περισσότερο την ικανοποίηση μιας εσωτερικής ανάγκης για δημιουργία;

Στο συγκεκριμένο είδος φωτογραφίας με το οποίο ασχολούμαι (και κρίνοντας απ’ όλους αυτούς τους φωτογράφους τους οποίους έχω γνωρίσει ή με τους οποίους έχω βρεθεί σε διάφορες εκθέσεις ή παρουσιάσεις), κοινό στοιχείο είναι η εσωτερική ανάγκη για δημιουργία. Ουδείς, πιστεύω, ξεκίνησε να ασχολείται με τη φωτογραφία δρόμου με στόχο τον βιοπορισμό. Σίγουρα όμως –πάντοτε ανάλογα με το ταλέντο, το πάθος και την αγάπη για τη φωτογραφία δρόμου– κάποιες πόρτες ανοίγουν.

Φωτογραφία από το πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού Γιάννη Γιασάρη, με θέμα την Παλιά και τη Νέα Παραλία τής Θεσσαλονίκης.

Η τελευταία φωτογραφική έκθεσή σου στη Θεσσαλονίκη ήταν το 2019. Υπάρχει κάτι στα σκαριά για το εγγύς μέλλον;

Αυτήν την περίοδο ετοιμάζουμε μια ομαδική έκθεση στο Μεξικό με τη Little Box Collective, μια διεθνή κολεκτίβα με αναγνωρισμένους φωτογράφους απ’ όλο τον κόσμο, της οποίας έχω τη χαρά να είμαι μέλος. Σε προσωπικό επίπεδο, έχουν γίνει ήδη κάποιες συζητήσεις για μια έκθεση στη Θεσσαλονίκη (με τα «5.830 μέτρα»), ενώ παράλληλα γίνονται και κάποιες συζητήσεις για το άλλο μεγάλο πρότζεκτ που δουλεύω εδώ και μερικά χρόνια, το Distinctive Red.

Φωτογραφία από το πρότζεκτ «5.830 μέτρα» τού Γιάννη Γιασάρη, με θέμα την Παλιά και τη Νέα Παραλία τής Θεσσαλονίκης.

Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας χρησιμοποιούμε τεχνολογίες, όπως cookies, και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως διευθύνσεις IP και αναγνωριστικά cookies, για να προσαρμόζουμε τις διαφημίσεις και το περιεχόμενο με βάση τα ενδιαφέροντά σας. Κάντε κλικ παρακάτω για να συμφωνήσετε με τη χρήση αυτής της τεχνολογίας και την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων για αυτούς τους σκοπούς.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε την Πολιτική απορρήτου.

Ρυθμίσεις Cookies

Παρακάτω μπορείτε να επιλέξετε ποια cookies θα επιτρέψετε σε αυτή την ιστοσελίδα. Πατήστε στην αποθήκευση ρυθμίσεων για να εφαρμόσετε την επιλογή σας.

ΛειτουργικάΗ ιστοσελίδα για να δουλέψει χρησιμοποιεί κάποια απαραίτητα λειτουργικά cookies.

ΣτατιστικάΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για στατιστικούς σκοπούς, ώστε να μπορούμε να βελτιώσουμε το περιεχόμενο που σας προσφέρουμε.

Κοινωνικά ΔίκτυαΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies από τα κοινωνικά δίκτυα, ώστε να μπορούμε να σας δείξουμε περιεχόμενο από πλατφόρμες όπως το YouTube και το FaceBook. Αυτά τα cookies μπορεί να καταγράφουν τα προσωπικά σας δεδομένα.

ΔιαφημίσειςΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για διαφημιστικούς σκοπούς, ώστε να μπορούμε να σας προσφέρουμε περιεχόμενο που σας ενδιαφέρει. Αυτά τα cookies μπορεί να καταγράφουν τα προσωπικά σας δεδομένα.

ΆλλαΗ ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί και ορισμένα cookies από υπηρεσίες που δεν εμπίπτουν στις παραπάνω κατηγορίες