Eκατσε σε ένα παγκάκι στο Πάρκο Κάστρων, στη Θεσσαλονίκη. Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026, ώρα δέκα το πρωί. Γύρω μας οι γάτες λιάζονταν.
Φωτογραφίες, βιντεοσκόπηση: Σάκης Γιούμπασης.
Συναντηθήκαμε το πρωί, κοντά στο σπίτι του, στην Άνω Πόλη. Λόγω εθνικής εορτής, σημαίες κυμάτιζαν στα μπαλκόνια. Δεν κυκλοφορούσε κόσμος — μόνον ελάχιστοι γείτονες που έβγαζαν τα σκυλιά τους βόλτα.
Στην κουβέντα μας ήταν καταιγιστικός. Και ατόφιος. Σαν ένας άχρονος ξεναγός που μου άνοιξε δύο-τρία παράθυρα στην ιστορία της Θεσσαλονίκης: «Αυτή η πόλη είναι το κέντρο μου. Μου χάρισε το δικαίωμα να υπάρξω όπως ονειρεύτηκα τον εαυτό μου» θα πει, μη κρύβοντας την καψούρα του για την πόλη. Ούτε την καψούρα του για τη Βάγια, την επί είκοσι πέντε χρόνια σύντροφό του, έκρυψε: «Η Βάγια είναι ο μυθιστορηματικός έρωτας που περίμενα να μου συμβεί και μου συμβαίνει κάθε ώρα από τη στιγμή που έσκασε».
Μεγαλωμένος στη Ξάνθη του Χατζηδάκι και του ραδιοφώνου «Η Φωνή της Αμερικής», που στεγαζόταν στην αμερικάνικη βάση, πέρασε στις λογοτεχνικές παρέες της δεκαετίας του 1980 στη Θεσσαλονίκη. Συναναστρεφόταν τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και τον Σάκη Σερέφα, σύχναζε στο Defacto και διάβαζε τον, τότε, «φέρελπι νεοσσό», όπως θα τον αποκαλέσει, Γιώργο Σκαμπαρδώνη. Μετά έφυγε για σπουδές στην Αγγλία, όπου ήταν έτοιμος για όλα, για να γυρίσει πίσω στην πόλη που δεν σταμάτησε να αγαπά. Κι έκτοτε ξεκινά το ντόμινο της ζωής. Βιβλία (όπως το τελευταίο που δημιούργησε μαζί με τον συντοπίτη του γραφίστα Θανάση Γεωργίου, η «Χρονοστιβάδα»), ραδιοφωνικές εκπομπές, θρυλικά περιοδικά (όπως το SOUL) και μόνιμη αρθρογραφία στην Athens Voice. Και επιμέλεια περιεχομένου στα «Δημήτρια». Και πόσα ακόμη.
«Βιοπορίζομαι από τις λέξεις» θα απαντήσει στην ερώτηση πώς συστήνει τον εαυτό του. Ίσως όλη αυτή η διαδρομή να επιτάχυνε μέσα του τη συνειδητοποίηση του εδώ και του τώρα: «Το χθες έχει φύγει. Αύριο δεν ξέρουμε τι θα μας συμβεί. Επομένως, αυτή η στιγμή είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να μας συμβεί».
Ένας από τους αγαπημένους του ήρωες είναι η εκλιπούσα ποιήτρια και μεταφράστρια Τζένη Μαστοράκη, η οποία, δίχως να τον ξέρει, τον «έσπρωξε» να γράψει το βιβλίο για την άγνωστη ποιήτρια Ανθούλα Σταθοπούλου. Και όλες αυτές οι άγνωστες ιστορίες συνθέτουν κάπως το παζλ του μυαλού του — μουσική, λέξεις, Βάγια, Θεσσαλονίκη. Όλες γένος θηλυκού. Όλες άχρονες.
Δείτε τη συζήτηση του Citymag με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Στέφανο Τσιτσόπουλο εδώ:
Ιστορίες ζωής από γνωστούς κι αγνώστους. Χωρίς φίλτρο. Κάθε μήνα. Στο παγκάκι.
