Εκατσε σε ένα παγκάκι στον Ιαπωνικό Κήπο του Νερού, στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης. Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, έντεκα και μισή το πρωί. Κρατούσε ένα θερμός με τσάι και απολάμβανε τον ήλιο.
Φωτογραφίες, βιντεοσκόπηση: Σάκης Γιούμπασης.
Ο καιρός μάς έκανε το χατίρι. Τέλη Φλεβάρη, είχε ηλιοφάνεια και ηρεμία. Η θαλασσινή αύρα δρόσιζε τα πρόσωπά μας. Παρότι κόσμος πήγαινε κι ερχόταν, είχα την αίσθηση ότι ο χρόνος παρέμενε ατάραχος. Είναι σπάνιο πλέον δύο άνθρωποι να συναντιούνται και να μην έχουν περισπασμούς, να είναι συντονισμένοι στο εδώ και τώρα. Όση ώρα κουβεντιάζαμε, χαμογελούσε και με κοιτούσε ευθεία στα μάτια. Δείγματα ανθρώπου που έχει αυτοπεποίθηση, θετική ενέργεια και δεν υπεκφεύγει.
Ξεκίνησα με τη γνωστή ατάκα «…από τα Lidl», αντέδρασε με χιούμορ και πειθαρχία στον στόχο: «Πριν από επτά χρόνια ξεκινήσαμε μια καμπάνια, λέγοντας ότι για κάθε αρνητικό σχόλιο θα δίνουμε ένα ευρώ για καλό σκοπό. Μαζεύτηκε ένα τεράστιο ποσό — ήταν το σημείο καμπής».
Κάπως έτσι, σιγά σιγά, το καταναλωτικό κοινό άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι η εταιρεία δεν είναι συνώνυμη με το φτηνό. Η ίδια μού το εξήγησε αναλυτικότερα: «Την περίοδο της οικονομικής κρίσης, υπήρχε μια κοινωνική πίεση που έβγαινε σε όλα τα γερμανικά brands, ειδικά σε όσα σχετίζονταν με την καθημερινότητά μας. Όπως καταλαβαίνεις, δεν αλλάζει η αντίληψη από τη μια στιγμή στην άλλη».
Η αλλαγή της αντίληψης του συγκεκριμένου brand ήταν πράγματι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στον εγχώριο κλάδο της επικοινωνίας την τελευταία δεκαετία. Τη ρωτάω πώς βλέπει το μέλλον των σούπερ μάρκετ: «Η τεχνητή νοημοσύνη έχει φέρει και θα φέρει μεγάλες αλλαγές στη βελτίωση της εξυπηρέτησης — π.χ., θα μπορεί να περνάει το καλάθι από το ταμείο και τα προϊόντα να σκανάρονται όλα μαζί. Παρ’ όλα αυτά, η εμπειρία του καταναλωτή μέσα στο κατάστημα θα παραμείνει συνδεδεμένη με την ανθρώπινη επαφή».
Σε άλλες θεματικές εκτός της Lidl (η οποία ανακοίνωσε τη δημιουργία κόμβου στην Αθήνα για την προώθηση της ελληνικής γαστρονομίας), θέλησα να καταλάβω περισσότερα για τη γυναικεία ενδυνάμωση. Η Βασιλική εκπροσωπεί τη χώρα και τον Όμιλο Schwarz στον ΟΗΕ σε σχέση με το «Women Empowerment» και τα ανθρώπινα δικαιώματα: «Έρευνες από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων έδειξαν ότι μια γυναίκα πρέπει να εργαστεί 15,5 μήνες, για να φτάσει τον ετήσιο μισθό ενός άνδρα εργαζόμενου».
Της αρέσει να μιλάει με στοιχεία, κουράζεται με την άσκοπη φλυαρία. Πιστεύει στην ηγεσία της ευθύνης και όχι στην ηγεσία που βασίζεται στη διάκριση των φύλων: «Κάθε μέρα, μια γυναίκα σπάει τις δικές της γυάλινες οροφές». Κάνει παύση. Και χαμογελάει ξανά.
Δείτε τη συζήτηση του Citymag με τη διευθύντρια Επικοινωνίας και Εταιρικής Υπευθυνότητας της Lidl Ελλάς, Βασιλική Αδαμίδου, εδώ:
Ιστορίες ζωής από γνωστούς κι αγνώστους. Χωρίς φίλτρο. Κάθε μήνα. Στο παγκάκι.
