Πότε θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα που γνωρίζαμε; Μας αφήνει έστω και ένα καλό η περιπέτεια της πανδημίας; Η Citymag ρωτά 44+1 Θεσσαλονικείς από τους χώρους της πολιτικής, του επιχειρείν, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και της κοινωνίας των πολιτών, ζητώντας τις δικές τους απαντήσεις.
01
Τώρα, που η επόμενη ημέρα τής πανδημίας βρίσκεται πιο κοντά μας, πόσο γρήγορα βλέπετε να επανερχόμαστε σε αυτό που είχαμε συνηθίσει ως κανονικότητα; Από τι θα εξαρτηθεί το πόσο γρήγορα θα επανέλθουμε στις ζωές μας, όπως τις γνωρίζαμε;
Η αλήθεια είναι πως ζούμε πολύ καιρό υπό νέες συνθήκες, που δεν είχαμε συνηθίσει. Νομίζω ότι η επιστροφή στην παλιά καθημερινότητά μας θα γίνει σταδιακά και αργά – δεν θα επιστρέψουμε σύντομα και άμεσα. Είναι πολύ μεγάλο όλο αυτό που βιώνει εδώ και πάνω από έναν χρόνο η ανθρωπότητα και πιστεύω ότι κατάλοιπά του θα βρίσκουμε μπροστά μας τα επόμενα χρόνια. Μην ξεχνάμε ότι μας άγγιξε όλους βαθιά, επαγγελματικά και προσωπικά. Η επιστροφή στην κανονικότητά μας εξαρτάται, πιστεύω, από τις ιατρικές εξελίξεις, για τις οποίες ενημερωνόμαστε κάθε μέρα, αλλά και από την προσωπική ευθύνη καθενός ξεχωριστά. Ακόμη κι όταν μας επιτραπεί η «έξοδος» επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουμε ότι τα πάντα είναι ρευστά και θα πρέπει να φερόμαστε υπεύθυνα, πρώτα απ’ όλα απέναντι στον εαυτό μας. Σε μια τέτοια περίπτωση, όλα θα πάνε καλά. Είμαι φύσει θετικός άνθρωπος – πιστεύω ειλικρινά ότι τα δύσκολα είναι πίσω μας και η επάνοδος στην καθημερινότητα θέμα χρόνου.
02
Υπάρχει κάτι από αυτά που άλλαξαν στη ζωή μας στη διάρκεια της πανδημίας που θα άξιζε, ίσως, να κρατήσουμε; Κάποιο μάθημα που πήραμε; Κάποιες συνήθειες που χρειάστηκε να αλλάξουμε;
Είναι πολλές οι συνήθειες που αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε – πράγματα που δεν κάναμε πριν έγιναν μέρος τής νέας καθημερινότητάς μας. Όμως, ουδέν κακόν αμιγές καλού… Οικογένειες παρέμειναν επί πολλές ώρες στον ίδιο χώρο, κάτι που δεν συνέβαινε πριν, λόγω του επιβαρυμένου προγράμματος όλων. Στη διάρκεια όλων αυτών των ωρών, η μαγειρική πήρε πρωταγωνιστικό ρόλο. Είδαμε τα social να κατακλύζονται καθημερινά από μαγειρικά βιντεάκια. Παραδοσιακές συνταγές από τις μαμάδες και τις γιαγιάδες μας ήλθαν στο προσκήνιο. Αρχίσαμε ξανά στα σπίτια μας να ζυμώνουμε ψωμί, να κάνουμε πίτες με σπιτικό φύλλο, φρέσκα ζυμαρικά, ακόμη και τυρί. Συνταγές και τεχνικές που είχαν ξεχαστεί βγήκαν από τα παλιά βιβλία μαγειρικής και ξαναζωντάνεψαν. Απλές νοικοκυρές εξελίχθηκαν σε εν δυνάμει σεφ, με πιάτα εξαιρετικά τόσο σε γεύση όσο και σε παρουσίαση. Η ελληνική παραδοσιακή κουζίνα μπήκε δυναμικά σε κάθε σπίτι – άνθρωποι που δεν μαγείρευαν μπήκαν στη διαδικασία και νέες νοικοκυρές επωφελήθηκαν από την εμπειρία των παλαιών. Εγώ αυτό θα ήθελα να κρατήσουμε: το να περνάμε μαζί χρόνο στο σπίτι, μαζεμένοι γύρω από το τραπέζι, με φαγητά φτιαγμένα από εμάς με αγάπη – και όχι μόνο στις γιορτές. Και σε κάθε ευκαιρία που μπορούμε να βρούμε να μοιραζόμαστε στιγμές.
